Chi paga il conto — waarom macht pas zichtbaar wordt wanneer iemand de prijs betaalt
Het moment In een kleine osteria in Lamezia Terme.De tafel zit vol.Pizza’s half opgegeten.Glazen half leeg.Er wordt gelachen.Door elkaar gepraat. De ober komt dichterbij.Niemand kijkt hem echt aan.Maar iedereen voelt het. “Il conto.” En dan gebeurt het. Eén iemand...
Garibaldi — waarom sterke organisaties pas werken als verschil richting krijgt
Het moment Op een warm plein in Marsala. De stenen houden nog de hitte van de dag vast.De lucht ruikt naar zee en citrus.Aan de rand van de piazza staat een kleine bar. Binnen is het rustig. Geen haast.Alleen het zachte tikken van ijs tegen glas. De barman neemt drie...
Caffè sospeso – De gift die niemand telt
In Napels bestelt iemand twee koffies en drinkt er één. Dat is ongeveer het hele ritueel. Geen vioolmuziek. Geen campagnebeeld met warme handen rond een kopje. Gewoon iemand aan de bar, espresso in drie slokken, muntstukken op de toonbank. “Uno lo prendo. Uno...
Arrangiarsi — waarom betrokkenheid je grootste alarmsignaal kan zijn
Het moment Op een warme ochtend in Napels staat een man voor een gesloten deur.Een klein bordje: “torno subito”. Hij wacht even.Kijkt rond. En regelt het. Via de buur.Een telefoonnummer.Een andere plek. Niet omdat het systeem werkt.Maar omdat hij het laat werken....
Kan polarisatie ook voordelen hebben?
Laat me even overdrijven Bewust. Want soms moet je iets groter maken om zichtbaar te krijgen wat iedereen te klein houdt. We zijn in organisaties soms zó bang geworden voor spanning, dat we verschil meteen willen gladstrijken. Alsof elk conflict gevaarlijk is. Alsof...
La bella figura — waarom je cultuur vaak beter klinkt dan ze is
Op een warme avond in Italië zit het terras vol. De tafels netjes gedekt.De glazen glanzen.De ober beweegt met vanzelfsprekende elegantie tussen de gasten. Alles klopt. Tot je iets langer blijft zitten. Een bestelling die nét te lang op zich laat wachten.Een...
Italië mist opnieuw het WK. Wat dat ons leert over falen.
Elke italofiel zat dinsdagavond op het puntje van zijn stoel. De espresso stond sterk. De hoop nog sterker. Elke pass werd gevolgd met ingehouden adem.Elke misser met een kleurrijke Italiaanse vloek — luid genoeg dat zelfs de buren meeleefden. En toch… Die stilte na...
Il Mestiere (II/II) — waarom werk pas blijft als iemand iets te doen heeft
Het verschil Hij kwam wel opdagen. Op tijd. Gemotiveerd zelfs. Dit keer bleef hij. Niet omdat het werk lichter was. Maar omdat het anders was. Wat er anders was Er was iemand die hem verwachtte. Niet het systeem. Een mens. Er was iets van hem. Een taak die van...
Campanilismo (I/II) — waarom werk pas werkt als iemand ergens thuishoort
Het vertrekpunt Hij moest gaan werken.Werk: check.CV: check.Motivatie: “voldoende”. Zijn leven? Niet. Schulden.Onzeker wonen.Geen rust.Niemand om op terug te vallen. Maar hij moest werken. Wat we blijven doen We sturen mensen naar werk terwijl hun leven nog niet...
Umarell – Waarom de waarheid in jouw organisatie aan het koffiemachine ligt
De meeting liep goed.Duidelijke slides.Strakke redenering.Besluit genomen.“Akkoord?”Iedereen knikt.Beslist. Het echte gesprek En dan begint het echte gesprek.Aan het koffiemachine.“Dit gaat nooit werken.”“Ze hebben iets gemist.”“We lossen dit straks wel op onze manier...