Verleiden naar wat?
Een kandidaat knikt. Het traject kan starten. Maar past het plan ook bij zijn leven? Over participatie, de druk achter een vriendelijk voorstel en de vraag welke volgende stap iemand werkelijk kan dragen.
Mosei Lab
Over leiderschap, organisatiecultuur en verandering.
Aan de Italiaanse familietafel wordt veel besproken. En minstens evenveel geregeld zonder het uit te spreken. In organisaties gaat dat vaak net zo.
Met mijn Italiaanse roots en ervaringen in bedrijven en overheid kijk ik naar leiderschap, organisatiecultuur en verandering. Wat loopt er vast? Wat wordt niet gezegd? En wat kun je daarmee als je samen vooruit wilt?
In Mosei Lab deel ik verhalen, vragen en ideeën. We beginnen met Mosei Officina: de werkplaats waar ik die observaties uitwerk en aan de praktijk toets. Soms levert dat een ander inzicht op. Soms vooral een betere vraag.
Schuif aan. De hamvraag mag op tafel. De San Daniele ook.
Carpe Oranges.
Carnevale & Palio – Een sollicitatiegesprek is zelden een gesprek, het is een spel van maskers en positie.
Een sollicitatiegesprek gaat over meer dan wat iemand zegt. Wie speelt welke rol? Wie past zich aan wie aan? Via Carnevale en de Palio van Siena kijk ik naar de maskers en posities die bepalen hoe we elkaar beoordelen.
Wie iedere etappe wil winnen, verliest de Giro
In de Giro is voortdurend versnellen zelden een goed plan. In re-integratie en participatie evenmin. Meer gesprekken en snellere plaatsingen vertellen niet het hele verhaal. Welke volgende stap maakt iemands positie werkelijk sterker?
Il Mestiere (II/II) — waarom werk pas blijft als iemand iets te doen heeft
Er is iemand die hem verwacht. Een taak die van hem is. En iets waarin hij beter wordt. In dit tweede deel onderzoek ik hoe kleine verantwoordelijkheden en groeiend vakmanschap mensen helpen om hun plek in het werk te vinden.
Campanilismo (I/II) — waarom werk pas werkt als iemand ergens thuishoort
Een baan gevonden, alles geregeld. Op papier dan. Maar waar valt iemand op terug als zijn leven nog wankelt? Via het Italiaanse gevoel van ergens thuishoren onderzoek ik wat mensen nodig hebben om werk ook vol te houden.
Luca Bruno – Group Bruno – Ik ben maar zo gelukkig als de mensen rondom mij.
Beeld je in op vakantie met de auto naar La Bella Italia. Ongeveer 900 km achter de rug en je bereikt de grens tussen Zwitserland en Italië. Het landschap, geuren en kleuren, veranderen. Het is tijd voor een tussenstop. De “goesting” voor een cappuccino met op de...
